Tripje Azie

Tja, daar gaan we weer. Nog drie dagen en ik stap weer in het vliegtuig richting de zon.

Sinds de zomer (een weekje Frankrijk) ben ik niet meer op vakantie geweest en dat begint nu wel z’n tol te eisen. Mijn nieuwe baan is erg wennen geweest en heeft een hoop energie gekost. Gelukkig ga ik elke dag met plezier naar mijn werk en dat is in het verleden wel eens anders geweest.

Nu dus met plezier uitkijken naar mijn tripje richting Battambang in Cambodja. Het resort is bijna klaar, maar ik verwacht dat ik nog wel de handen uit de mouwen moet steken om ervoor te zorgen dat op eerste kerstdag alles klaar is voor de rest van de gasten. Maar geen probleem….ik help graag.

Ik ben erg benieuwd naar het eind resultaat van Battambang resort. Begin 2010 was ik erbij dat de eerste schep de grond in ging, een halfjaar later ben ik weer langs geweest om te zien hoe de muur was gebouwd en de grond bouwrijp was. Nu meer dan een jaar later is het bijna klaar. Een klein beetje trots op Jan en Phary ben ik wel. Wat een werk hebben die twee verricht.

Over twee weken komen ook de anderen, ik zal zorgen dat het bier koud staat.

Hallo, daar ben ik weer. Nu vanuit Battambang.  

De woensdag is erg relaxed verlopen. Terwijl Jan samen met zijn ouders en Phary naar het Ream National park gingen, ben ik voor de zekerheid bij het hotel gebleven ivm de buikproblemen. Om te relaxen heb ik even een massage genomen, maar dat relaxen bleef uit. De dame in kwestie vond een hoop knopen in mijn spieren en die ging ze er even flink uit drukken. De pijn in buik werd pijn in de kuiten. Tot in de middag heb ik verder een beetje op mijn bed gehangen. In de middag zijn we gezamelijk naar het strand gegaan.  

Mijn buik voelde redelijk dus ik had wel zin in wat eten. We kozen voor veilig en zijn bij en Nederlander in zijn restaurant gaan eten. Erg lekker. Alleen, toen begon de ellende. Mijn maag en mijn buik waren het er niet mee eens dat ik mocht gaan genieten. Met veel pijn moest ik een paar keer diep door het stof. Aangezien de pijnscheuten steeds tijdelijk zijn, zijn we toch ook nog even naar het casino gegaan. Ook hier moest ik een paar keer diep buigen.  

De nacht van woensdag op donderdag verliep erg goed. De laatste pijnscheut was in het casino de vorige avond. Ik voelde me dus erg goed op donderdagochtend. En dat kwam goed uit omdat we een flinke rit naar Battambang voor de boeg hadden. Aangezien Jan zich nu een beetje ziek begon te voelen ben ik achter het stuur gekropen en zijn we op pad gegaan.

Om 8.10 uur vertrokken en om 15.30 uur waren we in Battambang. Omdat het nog vroeg was, zijn we gelijk naar het land gaan kijken waar het resort moet komen. Er was gelukkig niets te zien van enige waterschade. De muur is erg mooi geworden en de aangeplante bomen doen het bovenal erg goed. De eerste contouren zijn al duidelijk zichtbaar. De laatste keer dat ik er was, werden de vijvers gegraven en verder was er niets. Erg leuk om te zien dat je in een kleine 8 maanden al zo'n verandering kan zien. Na het bezoekje aan het komende resort zijn we doorgereden naat Hotel Kamara waar we tot morgenochtend verblijven. Na de lunch gaan we door naar Siem Reap.

Jan ligt op dit moment op zijn bed, want hij voelt zich erg beroerd. Zijn ouders en ik genieten nu aan het zwembad van een biertje en de Free WiFi. Mijn eerste biertje sinds enkele dagen en hij smaakt goed.  

Morgen dus via Siem Reap terug. Ook al was het maar twee weken ik heb wel genoten. Ik heb misschien in deze 13 dagen meer gezien dan ik begin dit jaar deed in drie weken. Natuurlijk viel Sihanoukville kompleet en letterlijk in het water. Het weer heeft de afgelopen weken niet altijd mee gezeten, maar we mogen zeker niet klagen. We hebben een echte dag met regen gehad en verder was het af en toe een buitje of viel het meeste in de avond of nacht. In totaal heb ik weer erg veel van het land gezien en ik moet zeggen: ook ik ga er steeds meer van houden. Voor het eerst heb ik zelf flink aan het verkeer deel genomen en volgens Jan en Phary gedraag ik me al als een echte Cambo. Jammer dat ik weer naar huis moet, maar niet getreurd.....ik kom terug.  

Jan en Phary, bedankt voor de vriendschap en het gidsen door jullie mooie land.

Tot gauw!!!

Zo, enkele dagen geleden vertrokken we van Kratie naar Sihanoukville. Een rit van 500km in 9 uur. We hadden ervoor gekozen om wat nieuwe wegen te zoeken en te ontdekken, en dat is gelukt. Hierdoor hebben we wel wat omgereden, maar het was de moeite waard. Voordat we deze rit zijn begonnen zijn we eerst op zaterdagochtend vertrokken van Banlung naar Stung Treng. Deze rit begon in de de regen over een zeer slechte weg. Over iets meer dan een 100km deden we een paar uur. Op de slechte stukken deden we in een halfuur tijd niet meer dan 10km.

In Stung Treng aankomen hebben we even gelunched en hebben we daarna een boot gepakt naar de grens van Loas om naar de zoetwater dolfijnen te kijken. Het was ondertussen droog geworden en de zon scheen volop. Het tochtje duurde een uur heen, drie kwartier kijken en een uur terug. Al hebben we er niet veel gezien, het was het wel waard. Na deze tocht zijn we doorgereden naar Kratie om te overnachten en zijn we de volgende ochtend vroeg opgestaan om aan de lange rit te beginnen. Jan en ik hebben het gehele stuk gereden en Phary kon achterin lekker genieten van de omgeving.  

Tegen de avond kwamen we aan in Sihanoukville alwaar de ouders van Jan ons stonden op te wachten. Na een hartelijke begroeting hebben we de tassen in de kamers gegooid en zijn we naar het strand gegaan voor een hapje en een drankje. Terwijl de zon langzaam onderging genoten we van wat biertjes en een heerlijk visje van de bbq. Langzaam ging mijn lampje uit en rond half tien zocht ik mijn mandje op.   Om een uur of half twaalf die avond werd ik wakker met zeer veel pijn in mijn buik. Zo erg dat ik niet wist waar ik het moest zoeken. Heel de nacht heb ik bijna op de wc gezeten en kwam er alles uit. Ook moest ik een paar keer overgeven. Wat voelde ik me beroerd.

De volgende morgen voelde ik me nog steeds erg slecht. Na een klein ontbijt ben ik weer terug gegaan naar mijn kamer en heb tot in de middag op mijn bed gelegen. In de middag ben ik samen met de rest nog wel even naar het strand gegaan, maar ik voelde me vershrikkelijk beroerd. Met een lege maag, aanvullend met veel water drinken ben ik om een uur of half zeven weer naar mijn kamer gegaan. Na een warme douche ben ik gelijk gaan slapen. Rond tien uur ben ik even wakker geweest, maar daarna gingen de luiken weer dicht om pas vanmorgen om 9 uur weer op te gaan. Blijkbaar had ik wat slaap nodig. Gisteren voelde ik me een stuk beter. Ik nam weer een licht ontbijtje, gelukkig reageerden mijn buik en maag niet direct. Daarna zijn we in de middag naar het strand gegaan. Helaas begon het te regenen zodat we op afstand naar het zand hebben gekeken. Later werd het wel droog, maar toen had ik weer even de behoefte aan mijn bed. Ik ben nog niet helemaal in orde en blijkbaar vraagt mijn lichaam om veel slaap. In de avond weer een klein beetje gegeten en een bezoekje gebracht aan het Casino.  

Voor vandaag zijn er nog geen plannen. Ik heb de nacht goed doorgebracht, maar mijn buik rommeld nog steeds behoorlijk. Ook heb ik soms wat pijnlijke steken. Morgen gaan we door naar Battambang om naar het te bouwen resort te kijken. De afgelopen dagen/week heeft het flink gestormd in delen van Cambodja. We hebben een paar telefoontjes gehad van de buren van het resordt dat er veel water overlast is. Hoe de situatie nu is, weten we niet, maar dat merken we donderdag wel. Hopelijk valt alles mee. Misschien dat een paar bomen het niet hebben overleefd. Zolang de muur om het resort maar is blijven staan. Die overstromingen kunnen een hoop schade toe brengen.  

Hier weer een update.  

Gisteren zijn we vroeg opgestaan om een fietstocht te maken in de buurt van Banlung. Deze fietstocht is nieuw en op verzoek hebben we even gekeken of het wat is. Nou dat hebben we geweten. Nu zijn wij drieen geen beoefende fietsers en de omgeving van Banlung heeft behoorlijk wat heuvels en bergen, De totale trip is ongeveer 15km, maar na 3km kwam er al een heuvel waarbij we echt moesten afstappen. Wat een hel was dit. Ons advies : zet de toeristen na deze heuvel af. Daarna was het een mooie tocht door een Minority dorp, langs een kleine waterval en door een mooie groene omgeving. Eind resultaat : pijn in mijn kont van het zadel.  

 Na de lunch zijn in de auto gestapt voor een tochtje langs wat grote watervallen. Wauw...wat een water. De natuur in de bossen is echt adembenemend. Ik heb een hoop mooie foto's kunnen maken. Toen we moe en voldaan terug waren, was dat net op tijd. We wilden gelijk uit eten gaan, maar er kwam opeens een hoop water uit de lucht. Zoveel dat het personeel van de lodge heen en weer rende om lekkages in het dak te verhelpen. Dat uit eten werd dus in de lodge blijven eten en daarna en potje kaarten om de tijd te doden.  

Vanmorgen regende het nog steeds, gelukkig wel minder. Heel Cambodja heeft last van zware regenval. Vele steden hebben last van overstromingen. Tja, we zouden naar een grote waterval gaan maar vanwege de regen werd dit afgeraden. Dus we zijn daarom maar richting de grens met Vietnam gegaan om wat rond te rijden. Op de terugweg kwamen we door een dorp met wat Gem-mines. Dit zijn een soort ruwe diamanten. We zijn dus even uitgestapt en gaan kijken hoe ze dat doen. Echt bizar. Ze graven een gat van 12 meter diep, met een diameter van 50cm. De grond die ze eruithalen, zeven ze met hun hand. Zo verdienen ze met veel geluk 5 dollar per dag. Vaak ook helemaal niets. Een goede steen, geslepen is echter honderden dollars waard. Toen we terug liepen moest Phary even plassen. Toen ze klaar was zag ze wat glinsteren op de grond en binnen een paar minuten vond ze diverse stenen. De regen had waarschijnlijk het een en ander schoongespoeld. 

Na de lunch klaarde het weer wat op en zijn we richting Lumphat gereden . Een klein dorpje in de heuvels. Niets bijzonders, maar de rit was wel mooi.  

Vanavond is onze laatste avond in The Tree Top Lodge. Het is hier erg mooi, Ver van de buiten wereld. Morgen gaan we vroeg op pad naar Stung Treng om de zoetwater dolfijnen te zien. Daarna gaan we door naar Kratie om te overnachten en dan door naar Sihanoukville voor hopelijk een dagje strand.

Hier weer een update.  

Gisteren zijn we vroeg opgestaan om een fietstocht te maken in de buurt van Banlung. Deze fietstocht is nieuw en op verzoek hebben we even gekeken of het wat is. Nou dat hebben we geweten. Nu zijn wij drieen geen beoefende fietsers en de omgeving van Banlung heeft behoorlijk wat heuvels en bergen, De totale trip is ongeveer 15km, maar na 3km kwam er al een heuvel waarbij we echt moesten afstappen. Wat een hel was dit. Ons advies : zet de toeristen na deze heuvel af. Daarna was het een mooie tocht door een Minority dorp, langs een kleine waterval en door een mooie groene omgeving. Eind resultaat : pijn in mijn kont van het zadel.  

 Na de lunch zijn in de auto gestapt voor een tochtje langs wat grote watervallen. Wauw...wat een water. De natuur in de bossen is echt adembenemend. Ik heb een hoop mooie foto's kunnen maken. Toen we moe en voldaan terug waren, was dat net op tijd. We wilden gelijk uit eten gaan, maar er kwam opeens een hoop water uit de lucht. Zoveel dat het personeel van de lodge heen en weer rende om lekkages in het dak te verhelpen. Dat uit eten werd dus in de lodge blijven eten en daarna en potje kaarten om de tijd te doden.  

Vanmorgen regende het nog steeds, gelukkig wel minder. Heel Cambodja heeft last van zware regenval. Vele steden hebben last van overstromingen. Tja, we zouden naar een grote waterval gaan maar vanwege de regen werd dit afgeraden. Dus we zijn daarom